Marathon, Eindhoven, debuut

10/03/2015 - 11:15

Het is de eerste echte lentedag van 2015, met een Eindhovens temperatuurrecord voor 8 maart van 18,6 graden. De Sportplein Eindhoven Karpencross staat op het programma. Het is de laatste wedstrijd van de Kempische Crosscompetitie. Vandaag zullen de wedstrijdlopers die aan deze competitie deelnemen, de puntjes op de i moeten zetten. Ook de recreantlopers gaan genieten van de mooie omgeving onder een heerlijk zonnetje bij het Eef Kamerbeek Atletiekcentrum. De afstanden variëren van 700 meter voor de jongste pupillen en mini’s, tot 10900 meter voor de mannen senioren.

Crossen vanaf 3 jaar

Rond 10.00 uur starten een aantal scholieren waarvan de jongste 3 en de oudste 12 jaar is. Misschien zijn dit de toppers van de toekomst. Even later een groep van 147 recreanten. Zij kunnen kiezen uit 2100, 4300, 6500 of 8700 meter. In deze groep start ikzelf en mijn doel is vandaag om 8700 meter te lopen, vier ronden. Een mooie, snelle tijd vind ik voor vandaag niet echt belangrijk. Ik doe, althans vandaag, voornamelijk mee voor de gezelligheid en als voorbereiding voor de Drunense Duinenloop volgend weekend. In 2009 was deze cross mijn eerste hardloopwedstrijd ooit. Destijds begon ik met het Start to Run programma bij Eindhoven Atletiek. Ik schreef me toen voor deze wedstrijd in, in de veronderstelling dat het een wegwedstrijd was, niet wetende dat een cross toch echt iets anders was. Tegenwoordig weet ik wel beter en loop gemiddeld zo’n twintig wedstrijden per jaar. Voornamelijk op de weg.

Modderschoenen

Met een aantal trainingsmaten sta ik vandaag aan de start op deze zonnige dag. In korte broek en met korte mouwen. Op papier ziet het parcours er uitdagend uit, in werkelijkheid is het loodzwaar. De start is op de atletiekbaan en na 200 meter gaan we rechtsaf richting de Dommel. Daar is het één drassige modderbak. Vrijwilligers zijn hier een dag eerder bezig geweest om wat gleuven te graven, anders zouden we zeker geen droge voeten houden. Niet dat dat nu wel het geval is, alle plassen ontwijken is haast onmogelijk. De soppende geluiden klinken leuk, maar je zou hier zomaar je schoenen kunnen verliezen. Ik word links en rechts ingehaald. Nadat we de Kleine Dommel zijn overgestoken, bij de Orpheuslaan, komen we aan de overkant van het parcours een wat makkelijker begaanbaar stuk tegen. Langs de Sumatralaan is het goed lopen, totdat we rechtsaf een weiland ingaan. Als je hierna nog geen modderschoenen hebt, heb je vals gespeeld. Niet alleen mijn schoenen, ook mijn kuiten zitten inmiddels onder de modder. Even later komt er een wat zachtere ondergrond en hier kun je, als je daartoe in staat bent, wat voorgangers inhalen. Mijn loopmaten lopen een paar honderd meter voor me. Enkele lopen achter me. We komen op de Onze Lieve Vrouwestraat uit en moeten nu een stevige heuvel over. Dit is een gemene heuvel zo vlak voor de finish. Hier moet ik beslissen of ik de volgende ronde in ga. Uiteraard loop ik door. Na de tweede ronde zie ik één van mijn loopmaten al langs het parcours staan. Hij was sneller bij de start, maar is na twee ronden gefinisht. Ik sluit nu aan bij twee lopers die een voor mij lekker tempo lopen. In de laatste ronde, ongeveer een kilometer voor de finish, haal ik beiden in. Toch nog even die uitdaging aangaan om mijn uitslag nog wat positief te beïnvloeden. Als ik finish, 46 minuten en 24 seconden geeft mijn horloge aan, is daar zoals altijd het heerlijke gevoel van “YES, het is weer gelukt vandaag”. In de totaaluitslag ben ik 100e. Ik vind het prima.

Snelle bikkels

Na een verkwikkende douche ga ik de tribune op, waar de toeschouwer onder het genot van een hapje of drankje kan genieten van de snelle bikkels: de mannen en vrouwen senioren en masters. Zij gaan het prijzengeld verdelen. De temperatuur is nu op zijn hoogst, heerlijk voor op de tribune, maar zij zweten niet alleen van de inspanning. Tot 15 uur starten er deze middag allerlei pupillen en junioren. Het is een mooi gezicht, al die ouders en grootouders die hun kroost aanmoedigen om nog harder te lopen dan die ene die voor hen loopt. Alle jonge deelnemers krijgen na afloop een mooie medaille, maar de nummers 1, 2 en 3 van vandaag en die van de totale Kempische Crosscompetitie, krijgen natuurlijk een extra medaille. Plus een echte huldiging op het podium. En dat is helemaal gaaf. Onder het toeziend oog van verschillende fotograferende en filmende smartphones worden ze gefeliciteerd door de organisatie. Een zonnige dag wordt afgesloten met een gratis pannenkoek. De wasmachines kunnen thuis aangezet worden. De schoenen moeten weer schoongemaakt worden. "Eh… mam, kun je even helpen?”….

Foto: kramerfotografie.nl

arno nieuwlaat
Op 10-03-2015
Geschreven door: Arno Nieuwlaat
In: Evenementen