Dameskorfbal finale beslist in slotseconden

01/04/2015 - 12:30

Ik was heel enthousiast toen ik hoorde dat ik aan de perstafel mocht zitten bij de Dameskorfbal Zaalfinale. Ik ben meestal diegene die rustig tussen de fans gaat zitten om de beleving van een sport van dichtbij mee te maken. Ik moest me melden bij de ingang van het Indoor-Sportcentrum Eindhoven. Weer werd ik herkend als de blogger van Eindhovensport.nl. Dit is toch een leuke bijkomstigheid van deze leuke baan. Ik kreeg mijn bandje en ging op zoek naar de perstafel. In het grote sportcentrum waren overal jonge korfbalsters en fans aanwezig die al de hele dag naar wedstrijden hadden gekeken. De wedstrijden waren finales van de jeugdteams in de top van het Nederlandse korfbal. De professionals waren nu aan de beurt om te laten zien hoe het bij de volwassenen gaat, maar ik moest eerst mijn tafel vinden. De tafel stond dicht aan het veld. Op de tafel stonden bordjes voor de pers met onder andere journalisten van Omroep Brabant en L1. Ook mijn naam stond ertussen. Het was mijn eerste ‘perstafelbordje’. Ik was trots op het kartonnetje, maar jammer genoeg zat er al iemand op mijn stoel.

Outsiders in de finale

De fotografe stond op uit mijn stoel en verontschuldigde zich. Ze vertelde me dat de finale van de jeugd heel spannend was, maar dat de spelers heel erg zenuwachtig waren en het spel niet al te goed was. Ze vertelde vol passie over korfbal en zei dat ik een goede wedstrijd had uitgekozen om te kijken. Beide teams waren eigenlijk outsiders, maar vochten zich naar de finale en de beker. De Korfrakkers uit Erp waren het team met veel jeugd, terwijl SPES uit Milsbeek vooral ervaren spelers heeft. De fotografe voegde er nog aan toe dat ik vooral moest genieten van het spel.

Sterke vrouwen

Het spel leek voor mij al snel op basketbal, waar twee teams naar de korf (of basket) gaan om punten te scoren. Korfbal was meer fysiek dan ik dacht. Onder de korf werden prachtige duels uitgevochten om de rebounds weer in het team te krijgen. Het spel ging heel erg snel en tot mijn verbazing werd er niet doorlopend gewisseld. Dit is vaak het geval bij sporten in de zaal. SPES liep al snel uit naar een grote voorsprong. Tot grote vreugde van hun mascottes en meegereisde supporters. De speelsters gingen er vol in en waren fanatiek. Dit was ook te zien aan een speelster van SPES die door een reclamebord vloog om een bal binnen te houden. SPES leidde in de rust met 6-10.

Gouden comeback

De finale leek voor mij een wedstrijd in een wedstrijd. De aanvallers en verdedigers van beide teams moesten op hun eigen speelhelft blijven. De verdedigende spelers vierden een goede verdedigingsactie alsof het een doelpunt was. De wedstrijd werd spannender toen de Korfrakkers terugkwam in de wedstrijd en SPES meer kansen misten. De wissels kwamen en elke nieuwe speler werd verwelkomd door hun nieuwe tegenstander. Ik moet zeggen dat ik dat niet doe tijdens mijn voetbalwedstrijden. Het spel bleef hard, maar eerlijk. De Korfrakkers kwam steeds dichterbij en de stand kwam op 13-13 met nog een minuut te gaan. Tijdens de time-out, net voor het einde, werden de spelers nog fanatiek toegesproken door de trainers en toen ging de laatste minuut in.

De laatste minuut

In de laatste minuut ging iedereen achter hun team staan en dat was te horen. Achter mijn tafel was een orkest bezig voor de sfeer. Links van me gingen de fans van SPES los, terwijl aan de rechterkant de leeuw van de Korfrakkers het publiek opzweepte. Tegenover mijn tafel, aan de andere kant van het veld, zat de jeugd aandachtig te kijken naar hun idolen. Ik was ondertussen gaan staan om meer te zien en ook mijn collega’s zaten op het puntje van hun stoel. In de laatste minuut gebeurde wat niemand verwachtte in de rust: de Korfrakkers kwamen voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong met nog een aantal seconden te gaan. Wanhoopspogingen gingen er niet in en de speelsters zaten er doorheen. SPES had alles gegeven, maar vielen door de mand in de laatste minuten van de wedstrijd. De scheidsrechter floot af en de Korfrakkers deed het onmogelijke. Zij wonnen met 14-13 de finale van de beker in de zaal.

Stoere sport

De fotografe kwam na de wedstrijd naar me toe en zei: 'Je hebt wel een goede wedstrijd gepakt om je eerste korfbal wedstrijd te bekijken.' Ik had ook echt genoten van de wedstrijd. Korfbal leek voor mij een beetje op basketbal en daarom sprak het me meteen aan. Maar in het korfbal werd meer fysieke kracht gebruikt, dan ik van te voren had gedacht. Ik ben waarschijnlijk niet de enige die denkt aan het gooien met een onnatuurlijke worp als men het heeft over korfbal, maar daar dacht ik nooit aan tijdens de wedstrijd. Mooie aanvallen richting de korf en worpen van ver wisselden elkaar gedurende de hele wedstrijd mooi af. Ook het sportieve aspect sprak me heel erg aan, want de speelsters bleven sportief ondanks dat ze er hard in gingen. De wedstrijd zal me lang bijblijven, want je ziet niet vaak wedstrijden waar een team terugkomt van een 6-11 achterstand. Als ze dan ook nog in de laatste seconden het winnende doelpunt maken, maakt het een wedstrijd om niet snel te vergeten. Dan maakt het niet uit welke sport het is. Dat vindt iedere sportliefhebber!

Evenement: Dameskorfbal bekerfinale (Zaal)
Datum: 21 maart 2015
Locatie: Indoor-Sportcentrum, Eindhoven

Finalisten: De Korfrakkers - SPES
Uitslag: 14-13 (6-10)
Samenvatting wedstrijd: L1 sport: Korfbalfinale SPES

Foto: Marco Spelten.

jay jay janssen
Op 01-04-2015
Geschreven door: Jay Jay Janssen
In: Evenementen