Aquasportief en hoe het begon

30/04/2018 - 10:15

Ik doe eens gek en schrijf een blog! De aanleiding is de chat met een klant tijdens mijn werk bij klantencontact. De dame in kwestie kampte met een vervelende knieblessure en had last van haar SI gewricht. Dat laatste heb ik maar even gegoogeld. Het sacro-iliacale gewricht dus oftewel de Heiligbeengewrichten. De mevrouw, ik noem haar voor het gemak ‘Eva’, wilde graag weten of Aquajoggen iets voor haar was. Ze was altijd sportief geweest, maar kon nu ineens niets meer doen door die vervelende knieblessure. In het water kun je goed revalideren had ze gehoord en ging zoeken op de website van Eindhoven Sport. Al speurend stuitte ze op de aquasportief-lessen en opende de chatfunctie.

Aquajoggen, daar weet ik wel wat vanaf!

Chatten is van deze tijd en erg handig, je hebt direct een antwoord (tenminste als ik het antwoord weet) en je kunt meteen meerdere vragen stellen. Ik zorg er voor dat je a la minute de juiste info te lezen krijgt. Zo ook met Eva’s vraag. Ik gooide al mijn ervaring als aquasportiefdocent (van ‘in den beginne’) op de chat. Ik hoor bij de ‘oude garde’ die Aquasportief mee heeft opgestart. Samen met een aantal collega’s van het Ir. Ottenbad volgden we destijds trainingen, workshops en cursussen. We deelden onze ervaringen met andere zwemdocenten in het zwembad van Nieuwegein onder leiding van Marlon Connor, DE LEGENDE op het gebied van aquasporten.

En zo werd ik instructrice

We waren razend enthousiast en zeker van plan iets gaafs neer te zetten. Iets nieuws op zwemgebied, voor Eindhoven dan. Een beetje spannend was het wel, want de laatste keer dat ik voor een grote groep had gestaan, was tijdens mijn spreekbeurt op de lagere school. Ik was totaal onervaren in lesgeven. Maar omdat ik mensen wel kan enthousiasmeren en mee kan nemen in mijn verhaal, ging me dat hoe dan ook lukken, ik wist het zeker. En zo gebeurde het dat ik, met behulp van een mega geluidsinstallatie, hippe muziek met precies de juiste beat en een headset op mijn hoofd, voor een gigantische groep mensen stond. Bovenop de brug die toen nog over het recreatiebad lag.

Aquasportief was geboren

De deelnemers waren nieuwsgierig, ik bloednerveus en collega’s stonden ergens verderop met hun armen over elkaar de boel gade te slaan. Gelukkig voelde ik de telling van de muziek feilloos aan, dus dat kon niet fout gaan. Ik wilde vooraf geen hele choreografie in elkaar zetten, dus ter plekke improviseren werd mijn beste vriend! Niet één les heb ik echt voorbereid, in die 8 à 9 jaar dat ik ‘instructor’ was. Want ja, zo mocht ik mezelf noemen na de opleiding.

You’ve got the power

Tussen mijn 25ste en 34ste heb ik les gegeven. Ik was geen echt piepjonkie meer, maar nog hip genoeg om mee te springen op muziek van Snap met ‘You’ve got the power’. Van binnen borrelden de zenuwen soms. Er stonden zo’n 60 mensen voor mijn neus waarvan 58 met een glimlach van oor tot oor en 2 die chagrijnig keken. En net die 2 bleven (pfff) op mijn netvlies plakken. Ik haalde van alles in m’n hoofd waarom ze het niet leuk vonden in mijn les! Maar gewoon een dagje een rothumeur, daar dacht ik niet aan. De leukste mensen waren degenen die me, na de les, 'hijgend' aanklampten met de vraag of ik donderdag wéér les gaf.

En zo ‘sprong ik de jaren door’

De groepen stroomden vol. Het Aquajoggen werd in dieper water gegeven en mensen kochten een eigen wetbelt (letterlijk: natte riem) waarmee ze bleven ‘drijven’ en konden joggen zonder de grond te raken. Het werd door fysiotherapeuten geadviseerd aan diegenen die met een revalidatieproces bezig waren na een operatie. Wat zwaardere dames (of heren) konden met gemak ‘hardlopen’ zonder overbelasting van hun gewrichten. 95% van de mensen was altijd gemotiveerd en trouwe klant. Een paar mensen moest je af en toe vragen of ze koffie met appeltaart wilden want die zagen de les meer als een bij-klets-momentje van 3 kwartier. Ik heb met super veel passie lesgegeven tot ver in mijn zwangerschap. Het was een leuke ervaring. Het enige nadeel was de temperatuur die behoorlijk aan de hoge kant was. Maar de hitte nam mijn enthousiasme niet weg. Ik plofte na de les met een hoofd als een tomaat naast de toezichthouder neer om af te koelen.

Eva over de streep

Op mijn 34ste stopte ik met lesgeven, mijn dochter werd geboren. Waarschijnlijk heeft ze enorm veel lol gehad in mijn buik, vrolijk meedeinend op de beat van de muziek. Ik heb het sportvirus nog steeds in lijf en ledematen zitten. Nu, op mijn 51ste zou ik zo weer voor de groep kunnen staan om een lesje Aquasportief te geven. Tijdens de chat met Eva schreef ik dat het een goede zet was om in het water te gaan sporten. Ze wilde alleen niet tussen de oudjes zitten, zei ze. Ze was eind veertiger, hartstikke vlot en bij lange na niet bejaard. Aquasportief is echt niet alleen voor oudjes en je gaat toch lekker voor jezelf! En jij hebt straks weer een soepel SI gewricht!

Eva schreef: “Bedankt Nicole, je hebt me echt over de streep getrokken!” Daarbij kreeg ik een erg voldaan gevoel, dit is wat je graag bereikt naar je klanten toe, dat ze fijn geholpen zijn. Ik wenste haar veel sportplezier en ook een duidelijke verbetering van haar klachten. Tot slot voegde ze er nog snel aan toe: “En wanneer gaf jij nou precies les Nicole?” Oei, dat is lang geleden Eva maar ik zou je zó de ‘kneepjes van het vak’ weer bij kunnen brengen!

nicole sinke
Op 30-04-2018
Geschreven door: Nicole Sinke
In: Sporten